Feray’ım sevgili kızım!

Aysel ŞAHİN” Yazdı..

Öyle bir gittin ki yüreğim boğum boğum,

Günlerim kördüğümle çalkalanıyor

Giderken haber vermedin be gülüm

O kadar mı acelen vardı?

Biliyorum randevularına sadıksın

Hiç olmazsa bu sefer

Bir kerecik erteleseydin ya

Olamaz mıydı?

Neden demeye korkuyorum

Yığıldı, yerle bir oldu sevgi adacığım.

Sevgi mi?

Kader bizden koparacaksa varsın olmasın

Ah kızım,

Her kızım deyişimde gözlerinde parlayan

Işıltılarına gönderirdim sevgimi

Şimdi nereye bakacağım?

Nasıl alışacağım yokluğuna?

Neydi seni hayata küstüren?

Hangisiydi bir çırpıda semaya uçuran şey?

Söylemeyecek misin?

Hep susacak mısın?

Peki, dediğin gibi olsun.

Sana inanıyorum can kızım

Bir gün anlatırsın

Beklerim, bekleyeceğim

Nasılsa göreceksin her gelişinde

Yüreğimin yutkunamadığını

Dermanın dizlerimi azar azar vurduğunu.

Biliyorsun,

Hayatımı altüst eden azap rüzgarları

Epey zamandır sürükledi senden uzaklara

Çok sebep sayıp yormayacağım ruhunu

Gülümsediğini görüyorum

Ne çok severdin gülmeyi

Gülerek muzipçe şakalaşmayı

Peki, ben ne olacağım?

Kim affedecek beni?

Alışabilecek miyim gidişine?

Mesajını göremeyecek miyim özel günlerde? .

Biliyor musun Feray’ım?

Sol yanım fazlaca eksildi gidişinle

Eridi, kısaldı damarlarımdaki kan

Kalbimin ahengi bozulurken

Yatağı kurudu küskün ruhumun

Bir söz duyar gibiyim

İnceden, derinden sitemle dokunmuş

Yine de söyleme kızım, ne olur?

Buzul devrinde yaşıyorum bu aralar

Vurma eksiğimi yüzüme

Geceleri “ben vefasızım” diye sayıkladığım

Kaç zamandır haykırdığım ceza ödevim varken

Nabzım bile sızlanıyor olura olmaza.

Baban gibi sevemedim

Senden gizleyemem duygularımı

Olmadı be gülüm, olduramadı kara bahtım

Açtırmadı gülleri kem talihim

Üzüntüm edebimi zorluyor gecelerimde

Derdim beni uyutmuyor günlerdir

Kavgalıyım kaderimle

Ta ki sabahın ilk ışıkları yanana dek

Sanırım ömrümce sürecek bu suskun kavga.

Sana çok şey yazacağım kızım

Bu başlangıç olsun

Zaman zaman dertleşeceğim

Ama boynum hep bükülü olacak

Duygularım buruk yazacak

Onlar da barışmıyor benimle

Ne diyeyim can kızım, hak ettim

Razıyım başıma geleceklere

Yeter ki sen unutma

Zormuş be kızım,

Düşündükçe yanıyorum

Karanlığa kılıç sallarken

Âh dedirte, dedirte kül eden

Acımasızlığın pişmanlık kibritiyle

Her gün yeni baştan alevlenmek

Şimdi o kadar anlamsız ki.

Gitmeseydin diyeceğim ya

Yine de gittin be kızım.

Bu ayrılık değil, inan ki,

Her hasret

Yeni bir vuslatı müjdeler derler.

Gönlüm çok kırgın şimdi

Yüreğim ezgin

Canım da alabildiğine sıkkın

Tat vermiyor soluklarım.

Küskünüm kadere

Belimi de ikiye katladı gidişinle

Tükeniyorum kızım,

Tahammülü unuttu saatler.

Ne zor şeymiş bu duygu Ya Rab?

Nasıl taşıyacağım bu acıyı?

Kim kovalayacak karamsarlığımı?

İçim daralıyor

Yorgunum

Yığılıp kaldım dünde

Değil yarına, bugüne bile mecalim yok

Dizlerimde derman yok artık.

Kapanacağım artık kendi içime

Suskunluğum yoldaşım olacak.

Ve güzel kızım Feray’ım,

Seni de anılarıma hapsedip,

Ağlayacağım gecelerin gizeminde

Sessizce, yalnız başıma

Kimselerle paylaşmadan

Işıltılı gözlerinde susacak yaşlarım.

Sana veda etmeyeceğim kızım,

19’Eylül’de durdurdum zamanı

Üşüyorum, hem de çok

Yaradan’a emanet ediyorum seni.

Dualarım hep seninle olacak

Bekleyeceğim gülümsemeni

Sevgi depreminde yerle bir olan gönlümde

Garip garip inleyeceğim yokluğuna.

Acı ilanı okuduğum gazete sayfasına bakmadan yatmayacağım

Dertleşeceğim her gece resminle,

Unutmayacağım, asla unutmayacağım kızım.

Bunu bir sen, bir ben, bir de Yüce Allah biliyor.

Ruhun şad olsun biricik kızım, Feray’ım…

 

 

1.123 Defa Okundu.